Het levenspad

Het levenspad

dat is me wat…

Wat daar toch allemaal gebeurd.

Bij aanvang heb je het al ingekleurd.

Je komt heel veel mensen tegen…

De één is als een vloek voor jou,

De volgende een zegen!

 

En wat er verder nog bij komt kijken…

Geen pad is met de jouwe te vergelijken.

Het is immers aan jou hoe je deez bewandeld

En hoe je handeld…

Soms heeft het bergen en dalen,

Denk je nooit je doel te halen.

Grote beren op je weg.

Of valkuilen,

Ook zo'n pech...

 

Dan voel je je weer eens alleen,

Ook al struikel je over mensen heen.

Vertrouwen?

Waar dan op bouwen..

Mezelf??

Kan ik daar nog wel van houden?

Liever eerst die ene ware…

Staat die ergens naar mij te staren?

 

Wat...

Nog niet binnen mijn bereik?

Heb ik dan toch gelijk,

Is liefde niet voor mij weggelegd...

'k Ga ook met iedereen in gevecht…

 

Tja...

Wat veel mensen niet weten

is het verleden…

't Speelt allemaal door in het heden.

Beren en valkuilen

brengen mensen steeds tot huilen.

Totdat men voelt en ziet,

Deze tranen...

't Is feitelijk kinder verdriet.

 

Tijdens het praten

Krijgt men dan in de gaten

Hier kan ik iets mee doen.

Ik kan er van leren…

Ik kan het tij doen keren!

Geen beren meer op m'n pad...

Dat is me wat!

© Roely

 
Geschreven door Roely Box 55