Artikel over werk door David

Inzichtelijke verhandeling over werken.

Ik krijg tijdens mijn consulten vaak de vraag over werk. `Welke baan is goed voor mij?` Wat moet ik doen hier rond? Wat zijn mijn toekomstperspectieven?`.... Deze vragen en nog vele anderen neigen mij ertoe om een kleine verhandeling te gaan schrijven over het onderwerp. Dit is geen rechtstreeks gechannelde informatie die systemen en personen wil aanvallen maar alleen een soort van gids die verwijzingen geeft en bepaalde vraagstukken doorziet om een diepere blik te geven op het thema.

Klein woordje geschiedenis.

Er is al een lange tijd een vies beestje gekropen in het woord werken. We hebben het ondertussen al een andere benaming gegeven en verwijzen ernaar als Job of een baantje, ... maar nog steeds zijn er aanhangsels waar velen op bewust of onbewust niveau vragen bij hebben.
We zijn eigenlijk nog niet geheel vrij van de arbeidsnachtmerrie die zich in de twintigste eeuw heeft afgespeeld. Grootmachten en gezichtsloze bedrijfsleiders gebruikten ons als werktuigen en niets minder om de arbeid te verrichten. Er zijn vele innerlijke en uiterlijke bewegingen voor nodig geweest om dit te veranderen. Betere behandelingen van de arbeiders deden zich alleen maar voor zodat de werkprestaties verbetert zouden worden. Als het aan deze hoge top zou liggen dan zouden wij nog steeds als slaafse toegewijden al onze innerlijke potenties wegschuren op de arbeidsmarkt. Kijk maar naar het gezicht van je kinderen hoe zij reageren op de zin. `Ik heb een werkje voor je.`

Het lijkt wel of het woord werk nog maar weinig positieve klanken bevat. Het heeft al die jaren een transformatie proces meegemaakt dat ons laat huiveren in ons vel. Er is een zekere moeite voor nodig om het woord terug in een goed daglicht te brengen. Onze huidige maatschappij, en dan spreek ik nog steeds over de hoge gezichtsloze grootmagnaten, die hebben er hun `werk` van gemaakt om ons zoveel mogelijk op elk niveau in onze potentie te ondermijnen en zelfs compleet tegen te houden. De betekenis van werk in de gangbare vorm die je in het woordenboek kan vinden verwijst naar een arbeid met de handen. een bezigheid met het lichaam.
Nergens vind ik een verwijzing dat werk combineert met een innerlijke genoegdoening of toewijding. iets dat met geluk te maken heeft. Driekwart van de wereld en misschien zelfs meer loopt met het gedachtegoed rond dat het een noodzakelijkheid is om centen te verdienen en daarmee aan je primaire behoeften te voldoen. Enig overschot kan gebruikt worden voor wat meer comfort of luxe. Dit is  het levensdoel van de vorige economische eeuw in een notendop samengevat. Bij velen van jullie rinkelt er al een belletje. Velen van jullie zullen die innerlijke werveling voelen dat deze info bij jullie teweegbrengt. Maar ik spreek hier niet over iets dat niet alleen op derde wereld niveau gebeurt, maar in elk van ons op deze planeet. Wat betekent dat er zich verandering voordoet, het moment dat ieder van ons elk dit probleem in handen neemt.

 Zeg ik nu dat je je ontslagformulieren moet inleveren en je eigen weg gaan? Dat hangt puur af van welke keuzes u maakt in het leven. Ook al voelen velen zich vastgezet in de situatie. Ik zeg voor mezelf altijd, je bent pas vast als je geest geen enkele kant meer uitkan. Volg je hart is mijn `werk`motto.

Wat is werk?

Is het dan altijd zo geweest? Heeft het oude verleden van de mensheid dan altijd het verzorgen van de primaire noden op de voorgrond gesteld?
Ik zou zeggen dat er altijd worstelingen zijn geweest voor een aantal mensen zodat ze zich genoodzaakt voelen een andere richting uit te gaan of er anders over te denken. En die zullen er altijd wel zijn. Het leven dat je zegt van `zo kan het niet meer` is van alles en eeuwige tijden. Velen kijken dan later terug op hun worsteling en bezien het dan als een jonge pup die eigenlijk achter zijn eigen staart aanholde.

Even een idealistisch beeld.
Stel je een mens voor die een bepaald soort werk in zijn leven beoefent. Zijn omgeving erkent hem in zijn kwaliteiten en mogelijkheden. Niet alleen geeft de handeling zelf hem voldoening maar ook de nieuwe inzichten die hij daarin ontdekt. Hij vervolledigt zichzelf als het ware door zijn bezigheid. Hij staat op met nieuwe ideeën en de gezonde blokkades die hij tegenkomt. Want blokkades zijn niets anders dan groeistenen die ons een beter zicht geven op de situatie.
Hij vereenzelvigt zichzelf met de taak. Hij is op de wereld gekomen met het doel hier iets achter te laten waar anderen op verder gaan bouwen. Zij het kennis of materialen. En op zich draait het niet om de herinnering van zijn naam, maar de herinnering van zijn daden en kennis. We weten allemaal hoe glorieuze standbeelden eindigen door de volgende generatie als alleen de naam nog hoog in het vaandel wordt gedragen.
Anderen tonen interesse voor zijn werk, en hij stelt zijn kennis en vaardigheden open om de ander bij te brengen. er ontstaat een interactie die hem veel verder brengt dan hij ooit voor mogelijkheid had kunnen houden. Hij bemeestert zichzelf door de andere meester te maken.

Hier en daar kunnen we zulke situaties nog vinden. En ze komen steeds meer op. Het is een fluistering van de toekomt. Ik hoop dat velen van ons ook later hetgeen zullen uitvoeren waarvoor ze op deze wereld zijn gekomen.

 De meeste mensen kunnen al de gegeven inzichten en informatie wel ergens in  hun leven terugvinden. Maar de samenhang van dit alles is vaker moeilijker te vinden. Maar je zult zien dat de som van alle inzichten hierin de ogen veel meer opent dan elk inzicht apart.

De mentor

Ik ga niet zeggen dat werk geen bloed zweet en tranen vereist. iets waar je een groot deel van jezelf in hebt gegeven krijgt veel meer een eigenheid dan iets dat je eigenlijk maar doet omdat het noodzakelijk is. En dat is het nu nog steeds, noodzakelijk werken. Maar in ieder van ons sluimert of leven er kwaliteiten die schreeuwen om uiting te krijgen. De eerste stappen die mensen dan nemen om die kwaliteiten dan uit te oefenen zijn opleidingen of cursussen. Maar die zijn er niet altijd geweest. We lopen vaak rond denkende dat alles in boeken of cursussen staat. Maar er zijn altijd de eersten geweest. Zij die iets in zich hadden en het helemaal naar buiten brachten. Hun inzichten zijn kostbaar en ze brengen je stukken verder op je `eigen` tocht. Maar is het niet eigenaardig dat we leven in een wereld dat het stukje bewijspapier van een opleiding belangrijker is dan de kwaliteiten in de mens zelf. En goede mentor of begeleider is goud waard. maar vergeet niet die mentor in jezelf. Talenten zijn slapende meesters in jezelf die klaar zijn om naar buiten te komen. Plak hem alstublieft niet vol met bewijspapieren. Dan kan je ze niet meer van elkaar onderscheiden. En nu even een persoonlijke insteek ik heb nooit een opleiding rond schrijven of iets dergelijks gedaan maar toch kreeg ik de drang om dit voor jullie te schrijven. En de voldoening hieraan is dat ik nu een onzichtbare meester naast me heb staan die me trots een schouderklopje geeft. En ik wens jullie hetzelfde.

Tga je goed

David

Ga terug naar de vorige pagina.

HELDERINZICHT.COM

• 0909-8077
• 0903-39968

• Disclaimer
• Privacy statement
• Contact